ΔΗΛΩΣΕΙΣ

Χενρι Κισινγερ Υπουργος Εξ. των Η.Π.Α. το 1974  

(Οι Έλληνες είναι αναρχικοί και δύσκολα κουμαντάρονται. Γι' αυτόν τον λόγο πρέπει να χτυπήσουμε βαθιά μέσα στις πολιτισμικές τους ρίζες: έτσι ίσως καταφέρουμε να τους αναγκάσουμε να συμβιβαστούν. Εννοώ βέβαια να χτυπήσουμε την γλώσσα τους,...... την θρησκεία τους, τα πολιτισμικά και ιστορικά αποθέματα, έτσι ώστε να ουδετεροποιήσουμε την δυνατότητα τους να αναπτύσσονται, να διακρίνουν τους εαυτούς τους, ή να αποδεικνύουν ότι μπορούν να νικούν, έτσι ώστε να ξεπεράσουμε τα εμπόδια στα στρατηγικώς απαραίτητα σχέδια μας στα Βαλκάνια, την Μεσόγειο, και την Μέση Ανατολή).

ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Υπουργός Εξ. το 1999

(Προσωπικά πιστεύω πως είναι καλύτερα να έχουμε μερικά στρέμματα γης λιγότερα απο εκείνα που μας ανήκουν.και να κοιμόμαστε τα βράδια ήσυχοι και ασφαλείς, παρά να έχουμε ότι μας ανηκει και να μην μπορούμε να κλείσουμε μάτι απο τον κύνδυνο κάποιας ξαφνηκής επίθεσης κακόβουλων γειτόνων εναντίων μας

Μοναχικός και ακανθώδης...

                                                           Καλά δεν ξέρω ...
Μια λαϊκή παράδοση τον θέλει αδερφό της αράχνης,της χελώνας και της μέλισσας και λέει πως η μάνα του τον καταράστηκε να καθήσουν αγκάθια στην ράχη του...!

Είναι τα μόνα ζώα που κάνουν έρωτα ακριβώς όπως οι άνθρωποι.Παρόλα αυτά, αν έρθουν κοντά, ίσως πληγωθούν από τα ίδια τους τα αγκάθια.Όμως, το χειμώνα κάνει κρύο και θέλουν να έρθουν κοντά ο ένας με τον άλλο να ζεσταθούν.

 Επειδή έχουν τ’ αγκάθια στην πλάτη και ελεύθερη είναι μόνο η κοιλιά τους, η κοπέλα ξαπλώνει ανάσκελα και το αγόρι μπρούμυτα από πάνω της.Κάνουν την επονομαζόμενη (στον κόσμο των δίποδων) «στάση των παντρεμένων». Και επειδή κανένα άλλο ζώο δεν ζευγαρώνει μ’ αυτό τον τρόπο ενώ αντιθέτως οι άνθρωποι το κάνουν κατά κόρον, η Κρητική μυθοπλασία (βουτηγμένη στον ιδιόρρυθμο ερωτισμό της) τοποθέτησε το χαριτωμένο σκαντζοχοιράκι κοντύτερα στον άνθρωπο από οποιοδήποτε άλλο τετράποδο...

Δεν φοβούνται μα αγαπόυν το ένα το άλλο (το ένα ερωτέυεται τις πληγές που του προκαλεί το άλλο)....γιατί αυτά τα δύο είναι δύο αντίθετα συναισθήματα τόσο αντίθετα που δεν θα συνυπάρξουν ποτέ! ποτέ....

Υ.Γ.
Πως να αγαπήσεις αν φοβάσαι???.............. αλλα κι αν αγαπάς? πως μπορεί να φοβηθείς...?

Στη ζώη μπορείς να μάθεις να παίρνεις η να σώζεις ζωες..όπως μπορείς να μαθείς να αγαπάς ή να φοβάσαι!

VM@k66...

Φόβος

Φόβος: Ουσιαστικό.
Αλλά και ουσιαστικός.

Διαχρονικός και πανανθρώπινος.
Ικανός, να κάμψει κάθε αντίσταση,
να παγώσει και την πιο αποφασιστική δύναμη, να αναστείλει την εξέλιξη.

Ο φόβος είναι φυσικό, κοινό συναίσθημα. Όλοι φοβούνται.
Και οι μεν και οι δε. Και οι πάνω και οι κάτω.
Το στοίχημα είναι πάντα το ποιος θα ελέγξει το φόβο
και θα τον διαχειριστεί προς όφελός του,
και πώς θα καταφέρει να μετατρέψει
ένα εργαλείο χειρισμού συνειδήσεων σε μηχανισμό προστασίας. Η εποχή της πλαστής ευδαιμονίας μαζί με τις ψευδαισθήσεις της τελείωσε.
Ήρθε η ώρα της πληρωμής.
Τώρα καλείται να πληρώσει όποιος φοβηθεί πρώτος.
Και αυτός είναι πάντα όποιος έχει να χάσει τα περισσότερα. 
Σήμερα γράφουμε για τον φόβο προσπαθώντας να τον ξορκίσουμε.
Τον βάζουμε απέναντί μας.
Τον αναγνωρίζουμε, για να μπορέσουμε να τον απομυθοποιήσουμε
και να τον αντιμετωπίσουμε.
Όλα τα νομίσματα έχουν δύο όψεις:
τίποτα δεν είναι από μόνο του καλό ή κακό, πολύ ή λίγο,
σημασία έχει με πόση σοφία ή λογική διαχειριζόμαστε καθετί.

Ο φόβος δεν ανήκει σε κανέναν, γι' αυτό εύκολα αλλάζει κατεύθυνση. 
 ''πηγή      http://grfear.blogspot.com''
Υ.Γ.
 Σπείρε φόβους να καρπωθείς την ανάγκη τους για ασφάλεια ...
VM@k66...

ΕΛΛΑΣ

ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΟΡΙΝ ΜΑΤΕΪ

Οι 2 δολοφονίες …η  ατιμωρησία… και τα ''νούμερα'' της TV που χάρηκαν!

(Από τότε μέχρι σήμερα  τίποτα δεν έχει  αλλάξει… !!!  ούτε καν τα νούμερα που διαχειρίζονται την κατά τα άλλα αντικειμενική ενημέρωση μας!)

ίδιοι άνθρωποι στις ίδιες θέσεις με επιτυχίες σαν αυτή ! Συγχαρητήρια γιατί θέλει δύναμη και πολλά χάπια για να κοιμάστε τα βράδια!

VM@k66...

Σπείρε φόβους να καρπωθείς την ανάγκη τους για ασφάλεια ...

Θυμήθηκα ένα παλιό κείμενο… το οποίο εξιστορούσε μια ιστορία εν καιρώ πείνας, ίσως και  να διαδραματιζόταν εν καιρώ πολέμου..(θα σε γελάσω) εκείνο που ποτέ δεν ξέχασα από την ιστορία ήταν το δέσιμο ενός ανθρώπου με το χρυσόψαρο του και το πόσο δύσκολα τελικά το αποχωρίστηκε διότι ‘’έσπασε’’ μέσα του! απλά δεν άντεξε άλλο στην συναισθηματική του αγκύλωση ενώ την ίδια στιγμή  ο κόσμος όλος γυρνούσε ανάποδα. 

Σκεπτόμενος όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα βλέπω πως τελικά καμία πορεία και κανένα μαζικό κίνημα δεν θα βγάλει κάπου. Από μέσα μας θα ‘’σπάσουμε’’ με την σειρά και ο καθένας μόνος του. Όλοι μας είμαστε δεμένοι με κάτι. Αυτό που δεν ξέρω είναι πόσο αντέχει ο καθένας να τον χτυπούν και μην αφήνει την γυάλα απ’ τα χέρια του… ‘’να σπάσει’’

Δεν υπάρχουν πολλοί σήμερα να παθαίνουν συναισθηματική αγκύλωση με ένα χρυσόψαρο το ξέρω..οι περισσότεροι την παθαίνουν με το facebook η ακόμα χειρότερα με τα χρήματα τους με τα αυτοκίνητα τα παπούτσια και την θέση τους στο κοινονικοφανταστικό τους status!(για μία εικώνα,για ένα μάτσο τούβλα,για ένα όνομα,για λίγο εγωισμό,για ότι μας άφησαν να φυλάσουμε με αντάλαγμα την ζωή μας!. Σ' αυτή την ζωή  απλά παλεύουμε προς τα κει που μας έστρεψαν χωρίς επιλογή, διατηρούμε αυτά που μας κληροδότησαν ακόμα κι αν αυτά είναι οι ίδιοι οι φόβοι μας,
Τι να τους κάνεις τους ψυχολόγους αν τελικά δεν έχεις κάνει καμιά επιλογή δική σου? Αν ποτέ σου δεν έκοψες  τις κλωστές που σου κρατάν τα χέρια και τα πόδια?

ΕΙΜΑΙ ΒΕΒΑΙΟΣ ΠΩΣ ΟΛΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΗΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΤΙ ΑΛΛΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. Μα δεν είμαι σίγουρος για το τι γίνεται όταν αυτός ο κόσμος γυρίσει ανάποδα

Υ.Γ.1 πολύ θα ήθελα να μάθω

‘’Το καλύτερο δηλητήριο για την ψυχή είναι οι φόβοι μόνο έτσι πεθαίνει η ψυχή‘’

-φόβος μη χάσω τα ευρό μου                      -να χάσω τον ύπνο μου
-φόβος μη χάσω την θέση μου                    -να παρατήσω οτι αγαπώ
-φόβος μη χαλάσω την εικώνα μου               -να γίνω άλλος
-φόβος μη δόσω δικαίομα                         -να μην μιλώ
-φόβος μην αντιστέκομαι                           -να μην ονειρεύομαι
-φόβος της μοναξίας                               -να γίνω ίδιος με τους άλλους

VM@k66...

Η Οικονομική ‘’κροίσοι’’

Είναι γνωστό πως κάποιος ομιλητής μιλά πολύ απλά όταν γνωρίζει καλά το θέμα που αναλύει και δεν κρύβει τίποτα. Κάπως έτσι αναλύει ο Ρίτσαρντ Γουόλφ ένα story που κάποιοι έφτιαξαν για μας χωρίς εμάς παρακαλώ προσέξτε την έκφραση του όταν αποκαλύπτει πως ένα από τα γρανάζια του οικονομικού θρίλερ που αναλύει ήταν μαθητής του !!!  

Φυσικά υπήρχε θέμα με το να ρθείς στην Ελλάδα...δεν είμαστε δημοκρατική ουτε καν ελεύθερη χώρα!
Kαι ποιος τελικά να ασχοληθεί σοβαρά με τα κοινά χωρίς όφελος αφού οι μισοί δουλεύουν μέχρι εξάντλησης και οι άλλοι μισοί καταναλώνουν την βλακεία που τους πουλάνε μέχρι εξάντλησης των αποθεμάτων του μυαλού τους!κατά τα άλλα Συμμετοχική Δημοκρατία είπε ο σπόρος του Αντρέα

…άλλο ανέκδοτο είναι και αυτό με τις ιδεολογίες και τα κόμματα για να δανειστώ μια φράση του Ρίτσαρντ Γουόλφ  πολύ πετυχημένη έχουμε πολλές (φαινομενικά τουλάχιστον) ‘’επιλογές’’ μπορούμε να πεθάνουμε από ‘’μπλε’’ πιστόλι από πράσινο ή κόκκινο δηλαδή μπορούμε να διαλέξουμε τον τρόπο!!! Κι αν δεν το κάνουμε δεν είμαστε καλοί πολίτες είμαστε αδιάφοροι-αμέτοχοι. ’’Συγγνώμη ρε μάγκες που δεν μ’ απασχολεί από τι θα πάω!’’

Δείτε ολόκληρη την ανάλυση του Ρίτσαρντ Γουόλφ (πατήστε εδώ...)


Υ.Γ.

''Τώρα όλα τα κομμάτια πρέπει να γυρίσουν πίσω στο κουτί τους...''
το βίντεο βρίσκεται στα πρώτα 3 ΄λεπτά του μεταφρασμένου ντοκιμαντέρ (πατήστε εδώ)

Υ.Γ 2

Τα πολιτικά συστήματα και οι αναταραχές είναι η βιτρίνα… Μέσα στο εσωτερικό δημιουργείτε ένα και μόνο ένα οικονομικό σύστημα ανά τον κόσμο μια ιδέα και ένας στόχος μια κυριαρχία...Σε όλες τις χώρες η Ίδια !!!

The Shock Doctrine- Το δόγμα του σοκ (Πατήστε εδώ)

 VM@k66

Μισές ευχές...

                                  ΣΑΝ ΑΕΡΙΚΟ...

Μισές ευχές με μάθανε να κάνω από μικρός,

μ’ αστέρια που γκρεμίζονταν περνούσε ο καιρός.

Τρελές φωνές σαν άκουγα μου φέρνανε το φώς,

μα τώρα πια τις έμαθα γερνάω ο φτωχός .

…………………………………………………………..

Ζητούσα και μ’ αφήνανε να ανέβω ουρανούς,

ζητούσα και μου δείχνανε γαλάζιους τους βυθούς.

Στα δύσκολα δεν άντεξε κανένας απ’ αυτούς,

στ’ αλήθεια ποιος δεν θέλησε του ονείρου τους χυμούς.

……………………………………………………………

Μα τώρα έμαθε η ψυχή και ξέρει να αλητεύει,

απ’ του μυαλού μου τους λοτούς  μπορεί και δραπετεύει.

Κι αν οι ευχές μας χάθηκαν αυτή δεν περιμένει,

ξέρει πως είναι να γερνά και στις στιγμές πεθαίνει.     

Υ.Γ.

Πάντα έκανα την ίδια ευχή όταν έσβηνε ένα αστέρι...(μισές μοιάζουν τώρα οι ευχές!)

Αφιερωμένο σ' αυτούς που ποτέ δεν βρήκα τα λόγια να τους μιλήσω... σ' αυτούς που υπάρχουν στις μισές ευχές μου.

VM@k66...