Τρίτη 26 Οκτωβρίου 2010

Κλέφτες ονείρων...άνθρωποι επικίνδυνοι !

Πολλά φεγγάρια έχω να σου γράψω, ίσως επειδή πιστεύω πως γράφω με κιμωλία σε βρεγμένο πίνακα. Τόσο βρεγμένο που οι σταγόνες σβήνουν λέξεις που δεν θα μάθεις ποτέ…

Τα νέα μου? –Ναι στις 7 Νοέμβρη θα κληθώ να αποφασίσω ποιος φταίει λιγότερο… θα ψάξω να βρω ποιος δεν έχει προσωπικό όφελος από αυτό το πανηγύρι. Ποιος έχει αξιοπρέπεια πράγμα σπάνιο και αν υπάρχει έστω και μία πιθανότητα να βγούμε αναίμακτα από αυτή την δουλεία απ’ αυτή την φυλακή της πείνας(μην βιαστείς να πεις πως δεν πεινάμε) …''απόσμασμα Λαζόπουλος ''

10 μέρες μετά θα σκέπτομαι πως δεν βρήκα την δύναμη ακόμα να ανέβω στα ‘’κάγκελα’’ και να φωνάξω κι εγώ αυτά που πιστεύω … θα ντρέπομαι για τα πολιτικά γραφεία της ντροπής που εμπορεύονται με τον χειρότερο τρόπο τα όνειρα μου και θα αναρωτιέμαι ποια τελικά είναι τα τσογλάνια και οι ΑΛΗΤΕΣ … στα αλήθεια να νε αυτοί που φωνάζουν και τρέχουν στους δρόμους???Αυτοί που καίνε ένα πανί με μπλε σταυρό??? Ή αυτοί που πούλησαν τα πάντα και μας άφησαν κληρονομιά ένα πανί με μπλε σταυρό??? ''Μη παρακαλώ σας''

Υ.Γ.

Μια πατρίδα μια θρησκεία μια οικονομία ένα σύστημα πολιτικό είναι πράγματα δημιουργημένα από τους ανθρώπους για τους ανθρώπους είναι εργαλεία… μα όταν τα εργαλεία στρέφονται εναντίων των ίδιων των ανθρώπων τότε ίσως και να είναι καλύτερα να τα πετάξουμε…

(με ένα σχοινί μπορείς να σώσεις μπορείς και να σκοτώσεις)

*ουδέποτε είναι ασφαλής η δημοκρατεία!!!

VM@k66...

Σάββατο 19 Ιουνίου 2010

Να φύγει η δίψα μου!

Κites από (Μίκης Θεοδωράκης)
Διψάω, Μόνο αυτό θέλω… Να Πάω μέχρι την κουζίνα να βγάλω ένα μπουκάλι εμφιαλωμένο νερό από το ψυγείο, να γεμίσω ένα ποτήρι με πάγο πρώτα, ύστερα με νερό … να φύγει η δίψα μου!


Είμαι μπροστά στην Τ.V. Καθηλωμένος και έχω ανοίξει το κεφάλι μου στα δύο! Το αφήνω εκτεθειμένο και ανοικτό όσο γίνεται μήπως τελικά καταλάβω κάτι για το Δ.Ν.Τ. συγκεντρώνομαι απόλυτα στην οθόνη και στο κείμενο του ‘’αναλυτή’’ Δυσκολεύομαι να καταλάβω αλλά θέλω να ξέρω. Και ξαφνικά… !

Ένα χέρι με ένα ποτήρι γάλα εμφανίζεται στην οθόνη ψυχολόγοι-γιατροί-διαφημιστές-ερευνητές-επιστήμονες όλοι μαζί μου επιτίθενται μέσα σε λίγα sec τηλεοπτικού χρόνου βρίσκουν εκτεθειμένο το μυαλό μου, χτυπάνε στο συναίσθημα, Ξέρουν τα όνειρά μου τους φόβους μου και τα εκμεταλλεύονται… Προς στιγμή με πείθουν να αγοράσω το γάλα για το παιδί που δεν έχω!

Το κεφάλι μου πονάει και το μυαλό πετάει σπίθες (βραχυκύκλωμα!)
-Να αγοράσω το γάλα και μετά να κάνω το παιδί?
-Να τρέξω να κάνω παιδί για να αγοράσω το γάλα?
-Τώρα με το Δ.Ν.Τ θα έχουμε γάλα? παιδιά θα κάνουμε?
Τελικά καταφέρνω να σηκωθώ, κλείνω την Τ.V. και ηρεμώ!

Είμαι θλιμμένος μου δημιούργησαν τόσες πολλές ανάγκες και τόσους φόβους για αυτές…μου λείπουν όλα όσα δεν έχω!
-Αγχώθηκα! Πνίγομαι! Δεν είμαι ελεύθερος είμαι υποχρεωμένος στις ανάγκες μου...Θα σκάσω! -Είμαι λυπημένος τώρα..

Διψάω, Μόνο αυτό θέλω… να πάω μέχρι το ποτάμι… να φύγει η δίψα μου!

VM@k66...

Δευτέρα 10 Μαΐου 2010

Τιμής$… Φόρος%

Μια από τις χειρότερες στιγμές της ζωής μου… ήταν πριν λίγες μέρες όταν στιγμιαία και ασυναίσθητα μπήκα στη θέση του άντρα… (που ‘’έχασε’’ 2 μέλη της οικογενείας του… )από την φωτιά στην Marfin
Τα θύματα δεν ήταν 4 λοιπών στιγμιαία ίσως να ήταν εκατομμύρια…

Μαυρίσαμε της ψυχής τα χρώματα και ξεχάσαμε την ζωγραφιά της
Λες κι αγοράζεται η ευτυχία…
Λες και ψωνίζει η χαρά…

Μαυρίσαμε της ψυχής τα χρώματα και ξεχάσαμε την ζωγραφιά της
Λες και πληρώνεται η αγάπη…
Λες και είναι παντού η αγάπη…

Μαυρίσαμε της ψυχής τα χρώματα και ξεχάσαμε την ζωγραφιά της
Λες κι αγαπάμε δουλείες αντί ανθρώπους!
Λες κι είν’ πολλοί οι Aνθρώποι…

VMak66

Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

φόρος τιμής..

Σήμερα 05-05-2010, λίγο πριν τις 2μμ, πέθαναν 4 άνθρωποι..έτσι απλά..4 ακόμη άνθρωποι..κάποιος/οι τ' αποφάσισε/αν, όπλισε/του όπλισαν το χέρι (του) μ' ένα στουπί και 4 άνθρωποι πέθαναν..έτσι απλά..

Μετά βέβαια, ακολούθησαν κι άλλα..μαραθώνιοι τηλε-διασκέψεων, (μικρο)πολιτικές αντιπαραθέσεις, (με το κιλό) προβολή των ξένων ανταποκρίσεων- κτλ- και το παραπάνω πήρε λίγο απότομα τη θέση του στην ιστορία..

Κι όμως..σήμερα πέθαναν 4 άνθρωποι..χωρίς λόγο..(;)

Αναρωτιέμαι..τελικα, πόσο αξίζει η ζωή ενός μέσο-σύγχρονου ανθρώπου; ενός ανθρώπου, ας πούμε, που ντύθηκε σήμερα πρωί πρωί τη φόρμα της εργασίας του και πήγε στη δουλειά του..ενός ανθρώπου που δε διαδραμάτισε ποτέ του σημαντικό ρόλο στις σύγχρονες εξελίξεις..ειλικρινά, αναρωτιέμαι..κι όμως δε θα 'πρεπε..σε μια κατά τ' άλλα ''ευνομούμενη'' (με την ευρύα έννοια) πολιτεία, απλά, δε θα 'πρεπε ν 'αναρωτιέμαι..

Ο όρος ''ευνομούμενος'' βέβαια, συνεπάγεται (ή γεννάται από) μια σειρα συνθηκών, που σ' αυτόν εδώ τον τόπο απουσιάζουν..χρόνια τώρα..
Σε μία κατ' επίφαση λοιπόν, ''ευνομούμενη'' πολιτεία μπορεί, έτσι απλά, να χάνουν τη ζωή τους 4 άνθρωποι, για το καπρίτσιο κάποιων υπερφίαλων, που αυτοεξουσιοδοτήθηκαν να επαναστατήσουν για το καλό των πολλών..ίσως και για των λίγων..ποιος ξέρει..

Σήμερα, η αλήθεια είναι (θέλω να πιστεύω), ότι δεν πέθαναν μόνο 4 ανθρωποι..πέθανε μαζί τους κι ό,τι σάπιο προκάλεσε αυτόν τους το θάνατο..

Θα' θελα πολύ να εξειδικεύσω, αλλά σήμερα είναι μέρα μαρτυρίας..ελπίζω κι η τελευταία..ο κόσμος, μόνο, δεν αλλάζει απαραίτητα, όταν χύνεται αίμα (ή τουλάχιστον δε θα 'πρεπε ν' αλλάζει έτσι)..

geo_maxos

Πέμπτη 22 Απριλίου 2010

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ! ΤΟ CD !!!

Επιτέλους έγινε η παραγωγή του CD μας… με παλιές επιτυχίες αλλά και

καινούρια κομμάτια που εμπεριέχονται σε τούτη εδώ την ανάρτηση(με ενα απλο κλικ ακουτε το τραγούδι).. η οποία και θα ανανεώνεται κάθε φορά που θα προστίθεται κάποιο τραγούδι !

Έτσι μ’ αυτόν τον τρόπο το box-kite σαν άλλη ''σειρήνα'' με την βοήθεια του youtube! Παρουσιάζει επιτέλους τα κομμάτια του 1ου μας CD Με τον ετερώνυμο Τίτλο:

Α 'Ι' ΓΑΜISSYOU! (ευχή και κατάρα)


1. Φοτογραφία

2. Πώς περάσανε τα χρόνια

3. Την τζαμαρία την έσπασε η Μαρία

4. 2000 Ουρανοι

5. Στερνό φώς

6.Θάλασσες

7. Είν'απο μόνα φωτεινά

8. Χειμώνας

Κυριακή 18 Απριλίου 2010

..θανασάρας και πάλι: όσες κι αν χτίζουν φυλακές κι αν ο κλοιός στενεύει, είν' ο νους μας αληταριό κι όλο θα δραπετεύει..

Οι εχθροί μου μ'έβαναν φτερά να ξεβιδώνω,
λες κι είν' ανθρώπινο να περπατήσω πάλι
Πες μου ποια σκανδάλη .. θα τρυπήσει τ'άνοιγμα τους,
ποιο νουφάρι .. να ζυγώσει στα δεσμά τους;
Δεν τ'ανοίγω πάνω σας,
μη γλυκαθούν οι ώρες και στερέψουν οι πηγές σας,
σαν καβάλα θ'ατενίσουν τη θέα τη δικιά μου
και κείθε πάνω ν'αποκριθούν τ'ανούσιο σας,
το γυροβόλι της ντροπής, το θάνατο σας..
Δεν τ'ανοίγω τα φτερά μου,
να κουρσεύω τη ζωή σας,
δικιά σας η συνήθεια, δικιά σας είν' η νύχτα
Κι αν αντηχήσουν τ'έγκατα, σα λάσκαρα τις βίδες,
τον ουρανό σας χάλασα, μη βρίσκετε καιρό..

έχει αναρτηθεί και παλαιότερα σε μια εξίσου περίεργη ψυχαναγκαστική φάση μου, αλλά σήμερα, κυριακή πρωί, μου μοιάσε πιο επίκαιρο από ποτέ μέσα μου..

''σαν αερικό θα ζήσω, σαν αερικό..''

geo_maxos

Πέμπτη 15 Απριλίου 2010

έμπνευση: θανασάρας παπακωνσταντίνου..σε ποίηση σέζαρ βαλιέχο..

..κι η μόνη που νικά, η ηδονή που μας γεννά, που παίζει το χαρτί μας, χωρίς τη θέλησή μας..

σκεφτείτε το..ο,τι μας γέννησε, η στιγμιαία ηδονή δυο ανθρώπων, είναι κι ό,τι μας κυνηγά..η ηδονή..η ηδονή για χρήμα, για εξουσία ή η ηδονή για προσφορά, για αγάπη (;)..

κανένας μάλλον, δε δύναται να ξεφύγει του εαυτού του..

είμαστε πλασμένοι, αυτοπροσδιορισμένοι, να σιμώσουμε τους προσωπικούς μας μύθους..

καθένας μας το γνωρίζει για κείνον..

καθένας μας το γνωρίζει (;)..

''στου δειλινού την άκρη δε βλέπεις όνειρα..
βλέπεις τον άνθρωπο μικρό, που τον πατάν στ' αλήθεια..
τα πόδια του τα ίδια, τα πόδια του τα ίδια..''