Δεν ειν' ο κόσμος ιδανικός...

http://www.youtube.com/watch?v=O4OAormvM8c

Πάντα σκεφτόμαστε και ψάχνουμε...τι νιώθει ο άλλος για μας...???
...ζητάμε τα πάντα με τον τρόπο μας...
να καλύψουμε την ανασφάλεια μας με το να είμαστε αποδεκτοί!!!!
αν ήταν δυνατόν όλοι να μας αποδεχτούν...όλοι να μας αγαπούν!!!!

και ποτέ δεν ψάχνουμε τι θέλουμε εμείς όχι τι μας επιβάλλουν φόβοι,συγκυρίες και πρέπει
αλλά τι θέλουμε όταν έχουμε ελεύθερη βούληση....

Έτσι η ζωή συνεχίζει να μας ειρωνεύεται...η λεγόμενη κατάρα της αγάπης ....!!!
''Αυτός που αγαπάμε και αυτός που μας αγαπά ποτέ δεν είναι το ίδιο πρόσωπο...''

''ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΕΙ ΠΡΟΫΠΟΘΈΣΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΤΟΤΕ ΑΠΛΑ ΚΑΛΥΠΤΕΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ...ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΝ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΠΑΓΙΕΣ Ή ΟΧΙ''

Και ποιος μπορεί να δει και νιώσει πέρα απο τις ανθρώπινες ανάγκες??
Ποτέ δεν βλέπουμε πέρα από τη μύτη μας...πέρα απ' τις ''ανάγκες' μας αυτές τις ανάγκες της επιβίωσης...τις μετρήσιμες! κι όσο αυτές είναι στα μάτια μας μπροστά για ένα πράγμα είμαι σίγουρος!!!!

ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΔΟΎΜΕ ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΟΥΜΕ....
(και το περίεργο εδώ είναι πως η ελευθερία θα έπρεπε είναι η μεγαλύτερη των αναγκών μας)

Το μεγαλύτερο αγαθό της ζωής είναι η ελευθερία...
όχι η αίσθηση ή ψευδέσθησή της μα η απόλυτη ελευθερία...

Και αφού δεν μπορούμε να είμαστε ελέυθεροι τοτε ψάχνουμε παρέα στο κελί μας και τιποτα παραπάνω ... απλά και μόνο να πληρεί τις προϋποθέσεις του κελιού!!!

Υ.Γ.
...για το ταξίδι ειναι δανεικός για να χει όνειρα να κάνει ο ενικός

VM@k66...

2000 ουρανοί...

Στο γκρίζο άγγιγμα αυτού του ουρανού
θέλω να ακούσεις το κλάμα ενός μωρού παιδιού.
Μα μην δακρύσεις με αυτά μ’ αυτά που θα σου πω
γιατί έτσι μια ζωή εγώ, εγώ θα σ’ αγαπώ

Κάτω απ’ το μαξιλάρι σου μου κρύβεις μυστικά
και έτσι μόνο εσύ τα ξέρεις πιο καλά.
Στον ύπνο μου έλα κρυφά και άκου προσευχή
μ' ένα πικρόγλυκο φιλί πάρε με από κει.

Δώσε μου λέξεις σου αγνές να τρέξω να χαρώ
και στον ορίζοντα επάνω να αρχίσω έναν χορό.
Πάρε τον όρκο μου αργά και βάλτον για σταυρό
όταν τα όνειρα σου θες, να ψάλεις στο Θεό

Πίσω απ’ δάκρυα τα μάτια κρύβονται καλά
και δεν μπορείς να καταλάβεις αλήθεια η ψευτιά
Μα μην δακρύσεις με αυτά μ’ αυτά που θα σου πω
γιατί έτσι μια ζωή εγώ, εγώ θα σ’ αγαπώ

VM@k66...

http://www.youtube.com/watch?v=xgs2F_uaxnY&feature=related

her name is calla - wren

ταξιδεύοντας στις στέγες, αντίκρυ τ' ουρανού

όλα θα φέρνουν πάντα αλλιώτικα

και μόνα . .



geo_maxos

Χειμωνιάτικη ομηρία συναισθημάτων παγώνει την ανάσα.
Ομίχλη δένει τα δέντρα με κορδέλα ψυχρότητας και υγρασίας.
Ακίνητη η φυλλωσιά χαϊδεύει την απαλή σταγόνα που τρέχει στη γη, με τη μέθη του Χειμώνα να την έχει αποπλανήσει. Ο άνεμος, με απρόσμενη ορμή τραγουδά με την ένταση που του δίνει η παγωμένη ανάσα του και τρέχει να αγκαλιάσει τα πάντα μαστιγώνοντας τα στο πέρασμά του.
Η πέτρα σταθερή και ασάλευτη καμαρώνει τον χαλασμό, ανέμελη, καθώς δεν την αγγίζει ούτε ο χρόνος που κυλά σαν εχθρός αφανίζοντας κάθε τι όπως και ο άνεμος άλλωστε...
Γύμνια και ομορφιά μάχονται σαν σε πόλεμο, σαν τις ψυχές που άλλοτε ορθοποδούν και άλλοτε χάνονται στην άβυσσο του πουθενά και του τίποτα. Μάχες στα άδυτα κορμιών και χρόνων. Το νόημα χάνεται, αλλά σαν παλεψει έρχεται μοναχό του στην επιφάνεια. Η ουσία εξάλλου παλεύει μόνη σαν θεριό που αναζητά την τροφή του για να αναπνεύσει.
Και το μυαλό παλεύει ανάμεσα στην τρέλα και στην μακάβρια λογική της επιβίωσης και απαξίωσης. Η λύση δεν έρχεται ποτέ, μια μόνιμη αναταραχή αναδύεται μέρα με τη μέρα όλο και πιο έντονη και ισχυρή να τα ρουφήξει όλα στο πέρασμά της.
Και πάλι μια καινούργια μέρα ετοιμάζεται να ξυπνήσει από τον βαθύ της ύπνο. Και πάλι να κοιμηθεί με κομμένη την ανάσα σαν νεκρή και ασάλευτη κούκλα που θυμώνει με τα μέσα της και τα έξω της που πνίγουν κάθε ελπίδα για φως.Όπως μια ηλαχτίδα που ξεπηδά δειλά και μια σκιά την πνίγει από τον λαιμό και της παίρνει την ανάσα στη χούφτα που ιδρώνει κάθέ τόσο και μοναχή της παλεύει να νικήσει αυτό που κληρονόμησε σαν καλός συγγενής.

guns_and_roses

Ξέχασα...στ'αληθεια ξέχασα!

http://www.youtube.com/watch?v=-lninKJRVqk

‘’Εγώ μικρός ονειρευόμουνα τη θάλασσα’’ χωρίς όρια δεν με σταματούσε τίποτα.
Ονειρευόμουν έρωτες, λουλούδια, ουτοπικά συναισθήματα, όρκους, δάκρυα, γέλια, εσένα, εμένα, και τους δυο μαζί, τους φίλους , τη ζωή

Και ξέχασα τελικά στ’ αλήθεια ξέχασα! Να ονειρευτώ λεφτά !!!

Χρήματα για να αγοράσω…

Να αγοράσω χρόνο … με μένα με σένα και με τους δύο μαζί, με φίλους, με τη ζωή

Να αγοράσω χρόνο και χώρο στα όνειρά μου…

-Μα μην ξεθαρρεύεις δεν μοιάζουμε…

-Αλήθεια σου λέω δεν μοιάζουμε…

Εγώ λεφτά θα βρω μα όνειρα εσύ που θα αγοράσεις ? κι αν καταφέρεις πάλι μισός θα μείνεις γιατί δεν θα ναι τα δικά σου!

Υ.Γ.

Στο τέλος θα σου πω αν έκανα σωστά ... για να ξέρεις πως να ονειρεύτεις πάλι αν χρειαστεί !!!

VM@k66...

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΙΣΤΕΥΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΟ ΝΑ ΖΟΥΝ ΜΕ ΠΑΡΑΠΟΝΑ, ΗΤΑΝ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΝΑ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΘΛΙΨΗ ΚΙ ΗΤΑΝ ΣΩΣΤΟ ΝΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ ΣΤΗΝ ΑΥΤΟΠΑΓΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥΣ....

ΚΑΝΕ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΜΕ ΟΛΕΣ ΣΟΥ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΑ ΜΕ ΜΕΓΑΛΑ ΒΗΜΑΤΑ ΠΡΟΣ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΝΗΦΑΛΙΟΣ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟΣ.

ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΔΥΟ ΤΡΟΠΟΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΤΗΝ ΖΩΗ : ΩΣ ΘΥΜΑ ΄Η ΩΣ ΓΕΝΝΑΙΟΣ ΜΑΧΗΤΗΣ.ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣEIΣ ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΔΡΑΣΕΙΣ ΄Η ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ.ΜΟΙΡΑΣΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΧΑΡΤΙΑ ΄Η ΠΑΙΞΕ ΜΕ ΚΛΕΙΣΤΗ ΤΡΑΠΟΥΛΑ

ΚΙ ΑΝ ΔΕΝ ΑΠΟΦΑΣΙΣEΣ ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΤΡΟΠΟ ΘΑ ΠΑΙΞΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ, ΑΥΤΗ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΕ ΣΕΝΑ...

Nefeli_Man

Τέλος...

Η Αγάπη γυναίκα και μητέρα όλων των συναισθημάτων ξέρει να συγχωρεί τα παιδιά της και να αντέχει στο χρόνο…

Όποια αντίρρηση κι αν της φέρουν τα συναισθήματα αυτή θα είναι πάντα εκεί να τα προστατεύει να τα συμβουλεύει να τα κρατά στην αγκαλιά της, να τα νταντεύει…

Ένα πράγμα δεν συγχωρεί η αγάπη ποτέ… να την αγνοήσουν να την απαρνηθούν! Τότε γίνεται άγαλμα και στέκει σιωπηλή μαρμάρινη χωρίς φλόγα χωρίς λάβα γλυκιά…

Παίρνει μαζί τα παιδιά της και αφήνει μονό του αυτό που την αμφισβήτησε να σαπίσει στο χρόνο ατάιστο χωρίς αγκαλιά χωρίς ντάντεμα…

Μα δεν το εξορίζει από κακία, απλά προστατεύει τα υπόλοιπα παιδιά της με ένα σκληρό αλλά σίγουρο τρόπο…

Ποιό παιδί θα τα βάλει με την μητέρα του, ποιο συναίσθημα με την Αγάπη?

Υ.Γ.

Σ’ αυτό το παιδί αφιερώνω όλες μου τις αναρτήσεις. Λόγο δεν βρίσκω εδώ να ξαναγράψω αν πάψω να ονειρεύομαι για αυτή.........για την αγάπη!!!

VM@k66...