Ο Τρελός...

Η μνήμη συναντά το συναίσθημα και χάνονται στην ιστορία
έτσι θυμίζουν έτσι χαρίζουν απέραντη, ισόβια νοσταλγία
ταξίδι χωρίς άγκυρα αντίθετα στις βλέψεις
με ναύτες σου αναστεναγμούς λιμάνια σου τις σκέψεις

μόνο ο τρελός τις κυνηγά ο ανεγκέφαλος ο φαντασμένος
μόνο ο τρελός ο ατρόμητος ο θαρραλέος

και πως τρελό να τον βαφτίσεις αν δεις αυτά που βλέπει?
κι αν δεν δείς,τα μάτια σου άνοιξε μπρός σε ένα καθρέφτη
και δες τον κόσμο πίσω σου που κάνει πως δεν βλέπει
τον φόβο μες τα μάτια του να δίνει και να παίρνει...

''Οι τρελοί και τα παιδιά ίσως είναι οι τελευταίοι άνθρωποι με Θάρρος σ’ αυτόν τον δειλό κόσμο''

VM@k66...

Όνειρα...

Κάνει τσιγάρο η μοναξιά τα ονειρά μου και η ψυχή ταξιδεύει στον ουρανό με τον καπνό της,εκεί ψηλά συναντά οτι κυνηγά ...μα είναι πια αργά!!!
Στη γόπα τελιώνει το ταξίδι...
και είναι μέγαλος ο ουρανός...

VM@k66...

Κάποιος φίλος, κάπου ξέθαψε αυτή τη φράση… !
‘’ Είναι διγαμία να αγαπάς και να ονειρεύεσαι.’’

Μαρία Νεφέλη(1978)
http://www.scribd.com/doc/16401623/-1978

Πώς να αναλύσεις την λέξη ‘’ΑγαπΩ’’?

Η διγαμία αν την δεις έξω από κτητικές τάσεις και εγωισμούς δεν είναι κάτι αντίθετο(δεν πάει κόντρα) στην ανθρώπινη φύση Απλά έτσι μας έμαθαν! και καταλήγω …

Ας μου πει ο καθένας τι είναι αγάπη γι αυτόν, Tότε θα του πω αν είναι δίγαμος! Κι αν δεν ονειρεύεται? τότε σίγουρα δεν θα μπορεί να μου απαντήσει!

΄΄ Αν καταφέρει κάποιος να μην ονειρεύεται τότε κατάφερε να αυτοκτονήσει ΄΄

Καμιά φορά ξεχνιόμαστε και μετράμε την αγάπη με…(αποστάσεις, πρέπει, συνήθειες, εμπόδια)

Σίγουρα δεν είναι μετρίσιμο μέγεθος και δεν ορίζεται! Μα όλοι μιλάνε για αυτή…

-Ίσως δεν υπάρχει! ίσως να είναι μία λέξη συνονθύλευμα όλων αυτών των έντονων συναισθημάτων

-Ίσως να είναι μια δημιουργημένη ανάγκη, όπως η θρησκεία

-Την έχουμε ανάγκη όταν νιώθουμε αδύναμοι… μα αφού υπάρχει? δεν θα έπρεπε να αισθανόμασταν δυνατοί?

Μοιάζει φάντασμα η αγάπη που άλλοι το κυνηγούν κι άλλοι το φοβούνται!

VM@k66...

...

Γέμισ’ ο τόπος στάχτες,
λες κάπνιζε ο Θεός
Παντού χαλάσματα,
Γιαπί γενήκαν’ όλα
Μαύρισε ο ουρανός, οι ψυχές μαύρισαν
Μύρισε θάνατος
Σκέψου τι ‘ψωνόταν εδώ
Και τώρα ν’ αδειάσει ο τόπος όλος,
να σωριαστούν οι αιώνιοι φύλακες των βουνών,
να ξαπλωθούν αιώνια,
να γίνουν ένα με τη γη τους
Δε τα ‘πολογίσαμε ορθά
Κάπου λαθέψαμε
Νομίσαμε δικά μας είναι,
για μας στέκουν
Σκοτώσαμε τα παιδιά μας άρχοντες,
σεις κυβερνήτες των πάντων,
σκορπίσατε την προίκα τους


geo_maxos

Το τέλος είναι σκληρό γιατί ποτέ δεν είναι τέλειο...
Αν θές να καλύψεις τις πτυχές της ατέλειας ψάξε στην αρχή...

Η αιτία του τέλους είναι η αρχή

Οι λόγοι για να απαρνηθείς έναν έρωτα ειναί δύο...
ένας μεγαλύτερος απο αυτόν ή οι φόβοι σου
(και οι δύο εξίσου επικύνδινοι!)

Ο Χαζός μιλάει πολύ και είναι σίγουρος για όλα...
Ο Έξυπνος ακούει πολύ και αμφισβιτεί τα πάντα

Το να σκέφτεσαι μπροστά ειναι έξυπνο...
το να σκέφτεσαι πολύ μπροστά είναι μάταιο.

Αυτό που προκαλεί τον περισσότερο πόνο
είναι το να καταλάβεις πως τελικά...τίποτα δεν είναι δικό σου!

Τα ετερώνυμα έλκονται...(αναγκαστικά!)
-γιατι έχουν απόσταση να καλύψουν

Τα μάτια και την ψυχή δεν τα ορίζεις,
τα μάτια όμως...μπόρείς να τα κλείσεις!

Ο μόνος τρόπος να σε χάσω.
είναι να φύγεις τρέχοντας,πιο γρήγορα απο ότι σε πλησιάζω...

Αν η ζωή είναι δρόμος τότε ο έρωτας είναι αυτοκίνητο...
και η ανασφάλια γκαράζ απόσυρσης.

Υπάρχουν 1000 τρόποι να πείς αυτό που θές...
μην επιλέξεις τον πιο έυκολο και τον πιο γρήγορο
μα αυτόν που έχει χρώμα και λεπτομέριες...
αυτόν που σε εκφράζει απόλυτα.

VM@k66...

Βαρέθηκα τα όνειρα

Προχθές απ' το παράθυρο
έκρυψα την αλήθεια
Και άκουσα με μια φωνή
να λένε παραμύθια..

Βαρέθηκα τα όνειρα που λένε την αλήθεια
Βαρέθηκα τα όνειρα τα προσχεδιασμένα
Βαρέθηκα τα όνειρα που κάνω πως δεν είδα
Βαρέθηκα τα όνειρα τα μίζερα,τα ξένα

Τα όνειρα που μας κρατούν
δεμένους σε κατάρτια
τα όνειρα που μας κρατούν
κλεισμένους σε παλάτια

Βαρέθηκα τα όνειρα που μας τα διαφημίζουν
Βαρέθηκα τα όνειρα που είναι για τυφλούς
Βαρέθηκα τα όνειρα που λένε για χωράφια
Βαρέθηκα τα όνειρα με σύνεση και ευλάβεια

Τα όνειρα που μας γελούν
και γίνονται συνήθεια
τα όνειρα που μας πονούν
σαν να 'ταν η αλήθεια

VM@k66...
Τα όνειρα ξυπνήσανε και δεν θα μας ρωτήσουν...(Μάλαμας)

ΚΙ ΑΝ ΔΕΙΣ ΝΑ ΧΑΝΟΜΑΙ...

Στα βλέφαρά μου,χορεύεις...
ανοίγω μάτια,μην πέσεις
μου λες πως νιώθεις,μην μιλάς
σφίγγω τα δόντια να μην γλιστράς.

Χορεύεις δυνατά,συνεχίζεις...
ανοίγω τα μάτια να μην ραγίσεις
μου λες πως ξέχασα μα μην μιλήσεις
σφίγγω τα δόντια μην μου γλιστρήσεις.

Κι εκεί στο χορό με κοιτάς,με ραγίζεις
έτσι απλά μου μιλάς,ξαφνικά με λυγίζεις
ορθάνοιχτα μάτια να ισορροπήσεις
δίχως λυγμούς,μην μου γλιστρήσεις.

Σφίγγω τα δόντια να μην γλιστρήσεις
και από τα μάτια μου χαθείς και μ΄αφήσεις
μ΄αυτές οι θάλασσες δεν σταματάνε
με στέλνουν στο διάολο κι ακόμα κυλάνε.

Ο χορός σου αυτός δεν τελιώνει...
μένει μισός,μπορεί και στοιχειώνει
κι αυτές οι θάλασσες δεν σταματάνε
με στέλνουν στο διάολο και δεν με ξεχνάνε...

VM@k66...